
صنعت پرورش اسب اصیل ترکمن، گرفتار در سنگلاخ کمبودها
تعداد بازدید : 19
کهنه سواران از نفس افتاده

گروه شهرستان ها - جرگلان، قطب صنعت پرورش اسب اصیل ترکمن، نه تنها در استان بلکه در کشور است. مردم این خطه از گذشته های بسیار دور، پرورش اسب و سوارکاری را جزو اولویت های خود قرار داده اند، اما با توجه به مشکلات و کمبودهای موجود در این عرصه، نگهداری و پرورش اسب، نیازمند اراده ای پولادین است.عواملی از قبیل نبود امکانات درمانی، نبود پیست مناسب برای برگزاری مسابقه، پایین بودن سطح درآمد و بالا بودن هزینه های نگهداری از اسب، سبب بی رغبتی ساکنان این منطقه به پرورش اسب اصیل شده است. «داوری» یکی از پرورش دهندگان سابق اسب ترکمن که اکنون جز زین و افسار چیز دیگری از اسبش برای او باقی نمانده است، سنگین بودن هزینه های نگهداری را مهم ترین علت فروش اسبش می داند و معتقد است: نبود برنامه ای منظم در بازار خرید و فروش اسب، نه تنها سبب کم رنگ شدن پرورش اسب بلکه زمینه ساز فعالیت دلالان در این منطقه شده است.وی می افزاید: دلالان این عرصه در راستای منافع شخصی خود گام برداشته اند. وی با بیان این که در سال های اخیر، خشکسالی های پیاپی سبب کمبود و گران شدن علوفه و موجب بی میلی پرورش دهندگان اسب برای ادامه فعالیت شده است، ادامه می دهد: برای شکوفا شدن ظرفیت های این عرصه نیازمند برگزاری مسابقات اسبدوانی هستیم اما نبود پیست مناسب برای برگزاری کورس مانع رشد این صنعت شده است.وی ابراز می دارد: نبود فضای مناسب برای تعلیم و تمرین اسب های مسابقه و چابک سواران در این بخش مشکلات و پیامد های مختلفی را در پی داشته است.«عظیم دادور» یکی از جوانان و دوستداران پرورش اسب در بخش جرگلان است که نبود پیست استاندارد برای برگزاری مسابقه و کورس های اسبدوانی، رویاهای او را برای اسبش به کابوس مبدل کرده است. او از اسبش می گوید که با نخستین حضورش در مسابقه توجه خیلی از فعالان این عرصه را به خود جلب کرد ولی انگار این روزها میدان مسابقه اش به طویله ای 12متری محدود شده زیرا با شکستن پای اسبش، همه آرزوهایش شکسته است.
وی بابیان این که اوضاع اسبش بسیار وخیم است، می افزاید: نبود خدمات دارویی و درمانی برای اسب های مسابقه از دغدغه های نگهداری از این حیوان نجیب است و ناگوارتر از آن این است که بعد از شکستن پا یا قسمت های مختلف بدن آن، چاره ای جز سربریدن اسب وجود ندارد.وی برگزاری مسابقه اسبدوانی در پیست های غیر استاندارد را دلیل شکستن پای اسبش می داند و معتقد است بروز اتفاقات این چنینی سبب بی رغبتی فعالیت برخی از صاحبان اسب ها و همچنین سوارکاران مسابقات اسبدوانی شده است.وی با اشاره به وجود چنین موانعی برای پرورش اسب در جرگلان، سرمایه گذاری در این بخش را ریسک بر می شمرد و این موارد را از دلایل فراموشی این حرفه می داند.«سبحانی» یکی از دارندگان اسب اصیل ترکمن در منطقه یکه سعود نیز می گوید: ورود و نفوذ نژاد بیگانه در میان نژاد اصیل اسب ترکمن، معضلی بزرگ و تهدیدی آشکار در صنعت اسب اصیل ترکمن است.
وی می افزاید: یکی از انگیزه های نگهداری و پرورش اسب، جنبه مادی آن است که امروزه در بخش جرگلان ساکنان نیز به این سمت گرایش یافته اند و سوق داده می شوند.
«امان داوری» یکی از کارشناسان و پرورش دهندگان اسب های اصیل مسابقه در این مورد می گوید: در سال های اخیر با ورود اسب نژاد دو خون به جرگلان، تمایل پرورش اسب اصیل ترکمن در میان ساکنان به طور چشمگیری کاهش یافته است زیرا پرورش اسب نژاد دوخون به علت دارا بودن برخی قابلیت ها به ویژه سرعت و چالاکی به سرعت در جرگلان گسترش یافته و پا در جای اسب اصیل ترکمن گذاشته و به همین دلیل پرورش دهندگان بومی نیز به پرورش و تربیت اسب نژاد دوخون گرایش پیدا کرده اند.
«عوض گلن» یکی از ساکنان قره قانلو، از افرادی است که عمر خود را صرف تربیت و نگهداری از اسب نژاد ترکمن کرده است.
وی بزرگترین مشکل را برای نگهداری از اسب هایش کمبود علوفه می داند و معتقد است: هنگامی استعدادهای یک اسب یا یک کره اسب شکوفا و نمایان می شود که تمامی شرایط فراهم باشد.وی ابراز می دارد: یکی از راهکارهای شناساندن و حفظ این نژاد اصیل، صادرات اصولی و فروش آن در خارج از این منطقه است.این فعال عرصه اسب اصیل ترکمن، نبود اماکن مناسب و مزرعه های نگهداری از اسب برای پرورش این نژاد اصیل را از عمده ترین مشکلات برمی شمرد و خواستار رسیدگی مسئولان به مشکلات این صنعت است.در همین ارتباط ، بخشدار جرگلان با بیان این که این بخش به عنوان کانون پرورش اسب اصیل ترکمن در خراسان شمالی و حتی در ایران است، نبود پیست مناسب را یکی از مشکلات عمده برای پرورش دهندگان اسب عنوان و ابراز امیدواری می کند: با تلاش بخشداری و حمایت فرمانداری و کمک دهیاران حداقل امکانات در پیست اسبدوانی ایجاد شود.«نجاهی» می افزاید: در هر مسابقه اتفاقات ناگواری برای چابکسواران و اسب آنان به علت غیر استاندارد بودن میدان می افتد که سبب مجروح شدن چابکسواران و شکستن پای اسب آنان می شود و بنابراین برای برطرف شدن چنین مشکلاتی گام های موثری خواهیم برداشت.